یارباماست چه حاجت که زیادت طلبیم

میگن ما نمیتونیم آدمهایی دوروبرمون رو تغییر بدیم...اما آدمهایی رو که انتخاب میکنیم دوروبرمون باشن رو چرا

ازروزی که تواین خونه شروع به قسمت کردن روزانه هام با شما کردم بیشتر از دوسال میگذره...مثل همه بخشهای زندگی این روزانه ها هم بالا وپایین داشته...شادی، غم ،تجربه، روزمرگی ،پیشرفت.

با هم حرف زدیم...به هم یاد دادیم..دردو دل کردیم...بعضیهاتون بامن دوست شدین...بهم محبت داشتین...خلاصه که اینجا درکنارهم وباهم بخشی از روزهای عمر وزندگیمون رو گذروندیم

اینجا برای من تجربه بسیار خوبی بود...به جرات میتونم بگم چیزی نزدیک به تجربه هایی که درکلاسهای فرحناز آموختم

اینجا بینهایت من رو صبور کرد...بمن دوستهای بسیار خوبی داد...خوش قلبی ومهربونی خیلیهاتون رو از پشت کامنتهاتون گرفتم

وبه همین دلیل رسم ادب این بود که بهتون توضیح بدم:

باهمه علاقه ای که داشتم ودارم که روزانه ها وتجاربم رو بنویسم برای هرکسی که ممکنه بقدر لبخندی ازینجا راضی بیرون بره اما چون قرارم از ابتدای نوشتن این بود که هرگز بصورتم نقاب نزنم...دروغ نگم...قضاوت نکنم...در زندگی کسی دخالت نکنم...راه وروش کسی رو به سخره نگیرم...درگیر حرفهای بی ارزش نشم

ودر یک جمله: خودم باشم با هرچه خوب وبد که در وجودم هست...

گفته بودم که به لطف خدا کلام منفی:فحاشی،مزخرف گویی والقاب نامناسب هیچ تاثیری روی من نداره

چون اولا معتقدم که کلام آدمها نشانگر شعور وشخصیت ودرون خودشونه...دوما من عادت ندارم اگه دیوانه ای در خیابون بصورتم تف بندازه برگردم وهمون کار رو باهاش بکنم

بنابراین ازین پست به بعد تمامی نوشته هام رمزی خواهد شد...دوست ندارم آدمهایی که به هر دلیل ازینجا وازمن ونوشته هام خوششون نمیاد اما مصرانه وبارها میخوننش دیگه چیزی ازمن بخونن

دلم نمیخواد نوشتن عاشقانه هام رو کسی ازمن بگیره...دوست ندارم تو خونه خودم بدلخواه آدمهایی که خودشون بهتر میدونن کی وچی هستن بنویسم

هرکدومتون که مایلین کماکان همراه من باشین لطفا یک نظر خصوصی همراه ایمیلتون بذارین...من برای هیچکدوم از لینکهام در وبلاگشون رمز نخواهم گذاشت..چون دوست ندارم کسی بواسطه اینکه رمز رو براش گذاشتم خودش رو ملزم به کامنت گذاشتن بدونه

بنابراین حتی دوستانی که در لیست لینک هم هستن اگرمایل بخوندن هستن لطفا ایمیلشون رو بذارن ودرخواست رمز کنن

نمیتونم به همتون رمز بدم...دوستانی که همیشه بودن وهستن قطعا بازهم خواهند بود

برای همه روزایی که اینجارو خوندین...وقت گذاشتین...گاهی من رو به کامنتی مهمون کردین ازتون ممنونم

امیدوارم در آغوش لطف خدا همیشه به لبخند وسیعش میهمان باشید

روی ماه همگیتون رو میبوسم...درپناه خدا

پ.ن بازهم عذر تقصیر برای تعداد زیادی از کامنتهای تایید نشده...دراولین فرصت به دیده منت پاسخ میدم

بعدا نوشت: قویا معتقدم دوستانی که وبلاگ ندارن از بسیاری از وبلاگ داران همراه تر ومهربانتر برخورد کردن...بنابراین اصلا اساس دادن رمز برمبنای داشتن یا نداشتن وبلاگ نیست...اما خواهش میکنم اگه میخواین ایمیلهای بدون هویت از خودتون بذارین با هزارویک اسم لطفا این کار رو نکنین...

/ 5 نظر / 10 بازدید
غزی

منکهم از همون خاموشهای تنبلم!

نسترن

سلام الآن پست جدید رو دیدم در مورد رمز هرطور خودت صلاح می دونی بیتاجان آشنایی با خودت و وبلاگت برام ارزشمند بود ممنونم برای چیزهای خوبی که ازت یاد گرفتم و خدا به همراهت [گل] پینوشت: برای رمز نمیگم ولی اگه اونایی که به خاطر مشکلات شخصی و شخصیتی خودشون میان یه وبلاگ نویس رو به این روز می رسونن که رمزی بنویسه و دیگه هم نخواد رمز بده ... واقعا اگه این آدما به خدا اعتقاد دارن یا به حق الناس ... برای من این حق الناس ه و نمی گذرم ... حتی اگه خوندن وبلاگ خیلی ساده و پیش پاافتاده به نظر بیاد دوست داشتید به عنوان نظر یکی از خواننده هاتون اینو بذارید ... مسخره است به خدا ! هرچند نرود میخ آهنین ...

ونوس

یا سلام لطفا رمز که بخونمت [گل]

درزيست

بيتا جان، من هر سه تا ايميلي كه زدل و پسوردهايي كه دادي را امتحان كردم اما كار نمىكنه، دستت درد نكنه اما نمىدونم چرا نىميشه

لیلا

به من نه رمز دادین نه ایمیل ندادن رمز ؟ [ناراحت]